ماده 191 – هرگاه طرف بعد از ابلاغ دعوتنامه حاضر شده و پس از آن استنكاف از سازش نمايد، برابر ماده بالا عمل خواهد شد.
ماده 190 – هرگاه بعد از ابلاغ دعوتنامه، طرف حاضر نشد يا بهطوركتبي پاسخ دهد كه حاضر به سازش نيست، دادگاه مراتب را در صورتمجلسقيد كرده و بهدرخواستكننده سازش براي اقدام قانوني اعلام مينمايد.
ماده 189 – درصورتي كه دادگاه احراز نمايد طرفين حاضر به سازش نيستند آنان را براي طرح دعوا ارشاد خواهد كرد.
ماده 188 – بعد از حضور طرفين، دادگاه اظهارات آنان را استماع نموده تكليف بهسازش و سعي در انجام آن مينمايد. درصورت عدم موفقيت بهسازش تحقيقات و عدم موفقيت را در صورتمجلس نوشته بهامضا طرفين ميرساند. هرگاه يكي از طرفين يا هر دو طرف نخواهند امضا كنند، دادگاهمراتب را در صورتمجلس قيد ميكند.
ماده 187 – ترتيب دعوت براي سازش هماناست كه براي احضار خوانده مقرر است ولي در دعوتنامه بايد قيد گردد كه طرف براي سازشبهدادگاه دعوت ميشود.
ماده 186 – هركس ميتواند در مورد هر ادعايي از دادگاه نخستين بطوركتبي درخواست نمايد كه طرف او را براي سازش دعوت كند.
ماده 185 – هرگاه سازش محقق نشود، تعهدات و گذشتهايي كه طرفين هنگام تراضي به سازش بهعمل آوردهاند لازمالرعايه نيست.
ماده 184 – دادگاه پس از حصول سازش بين طرفين به شرح فوق رسيدگي را ختم و مبادرت به صدور گزارش اصلاحي مينمايد مفاد سازشنامه كهطبق مواد فوق تنظيم ميشود نسبت به طرفين و وراث و قائم مقام قانوني آنها نافذ و معتبر است و مانند احكام دادگاهها به موقع اجرا گذاشته ميشود،چه اين كه […]
ماده 183 – هرگاه سازش خارج از دادگاه واقع شده و سازشنامه غير رسمي باشد طرفين بايد در دادگاه حاضر شده و به صحت آن اقرار نمايند. اقرارطرفين در صورتمجلس نوشته شده و به امضاي دادرس دادگاه و طرفين ميرسد در صورت عدم حضور طرفين در دادگاه بدون عذر موجه دادگاه بدونتوجه به مندرجات سازشنامه […]
ماده 182 – هرگاه سازش در دادگاه واقع شود، موضوع سازش و شرايط آن به ترتيبي كه واقع شده در صورتمجلس منعكس و به امضاي دادرس ويا دادرسان و طرفين ميرسد.تبصره – چنانچه سازش در حين اجراي قرار واقع شود، سازشنامه تنظيمي توسط قاضي مجري قرار در حكم سازش به عمل آمده در دادگاه است.