ماده 198 :ممکن است طرفین یا یکی از آنها به وکالت از غیر اقدام بنماید و نیز ممکن است که یک نفر به وکالت از طرف متعاملین، این اقدام را به عمل آورد.
ماده 197:در صورتی که ثمن یا مثمن معامله، عین متعلق به غیر باشد، آن معامله براي صاحب عین خواهد بود.
ماده 196 :کسی که معامله میکند آن معامله براي خود آن شخص محسوب است مگر این که در موقع عقد، خلاف آن را تصریح نماید یا بعد، خلاف آن ثابت شود معذلک ممکن است در ضمن معامله که شخص براي خود میکند تعهدي هم به نفع شخص ثالثی بنماید.
ماده 195:اگر کسی در حال مستی یا بیهوشی یا در خواب معامله نماید آن معامله به واسطهي فقدان قصد باطل است.
ماده 194:الفاظ و اشارات و اعمال دیگر که متعاملین به وسیلهي آن، انشاء معامله مینمایند باید موافق باشد به نحوي که احد طرفین، همان عقدي را قبول کند که طرف دیگر قصد انشاء آن را داشته است والا معامله باطل خواهد بود.
ماده 193:انشاء معامله ممکن است به وسیلهي عملی که مبین قصد و رضا باشد مثل قبض و اقباض حاصل گردد مگر در مواردي که قانون استثناء کرده باشد.
ماده 192 :ر مواردي که براي طرفین یا یکی از آنها تلفظ ممکن نباشد، اشاره که مبین قصد و رضا باشد کافی است.
ماده 191 :عقد محقق میشود به قصد انشاء به شرط مقرون بودن به چیزي که دلالت بر قصد کند
ماد ه:190براي صحت هر معامله شرایط ذیل اساسی است : 1- قصد طرفین و رضاي آنها 2- اهلیت طرفین3- موضوع معین که مورد معامله باشد. 4- مشروعیت جهت معاملهمبحث اول – در قصد طرفین و رضاي آن
ماده 189 :عقد منجز آن است که تأثیر آن بر حسب انشاء، موقوف به امر دیگري نباشد والا معلق خواهد بود٢٣فصل دوم – در شرایط اساسی براي صحت معامله