ماده 277:متعهد نمیتواند متعهدله را مجبور به قبول قسمتی از موضوع تعهد نماید ولی حاکم میتو اند نظر به وضعیت مدیون، مهلت عادله یا قرار اقساط دهد.
ماذه 276:مدیون نمیتواند مالی را که از طرف حاکم ممنوع از تصرف در آن شده است در مقام وفاي به عهد تأدیه نماید.
ماده 275 :متعهدله را نمیتوان مجبور نمود که چیز دیگري به غیر آن چه که موضوع تعهد است قبول نماید اگر چه آن شئ، قیمتاً معادل یا بیشتر از موضوع تعهد باشد.
ماده 273 :اگر صاحب حق از قبول آن امتناع کند متعهد بهوسیلهي تصرف دادن آن به حاکم یا قائممقام او بري میشود و از تاریخ این اقدام، مسئول خسارتی که ممکن است به موضوع حق وارد آید نخواهد بود.
ماده 171:دین باید به شخص داین یا به کسی که از طرف او وکالت دارد تأدیه گردد یا به کسی که قانوناً حق قبض دارد.
ماده 270:اگر متعهد در مقام وفاي به عهد، مالی تأدیه نماید دیگر نمیتواند به عنوان این که در حین تأدیه، مالک آن نبوده استرداد آن را از متعهدله بخواهد مگر این که ثابت کند که مال غیر و با مجوز قانونی در ید او بوده، بدون این که اذن در تأدیه داشته باشد.
ماده 269:وفاي بهعهد وقتی محقق میشود که متعهد، چیزي را که میدهد، مالک و یا مأذون از طرف مالک باشد و شخصاً هم اهلیت داشته باشد.
ماده 268 :انجام فعلی در صورتی که مباشرت شخص متعهد شرط شده باشد به وسیلهي دیگري ممکن نیست مگر با رضایت متعهدله.