ماده 406 :خیار تأخیر، مخصوص بایع است و براي مشتري از جهت تأخیر در تسلیم مبیع این اختیار نمیباشد.
ماده 405:اگر مشتري ثمن را حاضر کرد که بدهد و بایع از اخذ آن امتناع نمود خیار فسخ نخواهد داشت.
ماده 404:هر گاه بایع در ظرف سه روز از تاریخ بیع، تمام مبیع را تسلیم مشتري کند یا مشتري تمام ثمن را به بایع بدهد دیگر براي بایع اختیار فسخ نخواهد بود اگر چه ثانیاً به نحوي از انحا مبیع به بایع و ثمن به مشتري برگشته باشد.
ماده 403:اگر بایع به نحوي از انحا مطالبهي ثمن نماید و به قرائن معلوم گردد که مقصود، التزام به بیع بوده است خیار او ساقط خواهد شد.
ماده402:هر گاه مبیع، عین خارجی و یا در حکم آن بوده و براي تأدی هي ثمن یا تسلیم مبیع بین متبایعین، اجلی معین نشده باشد اگر سه روز از تاریخ بیع بگذرد و در این مدت نه بایع مبیع را تسلیم مشتري نماید و نه مشتري تمام ثمن را به بایع بدهد، بایع، مختار در […]
ماداه 401:گر براي خیار شرط، مدت معین نشده باشد هم شرط خیار و هم بیع باطل است. چهارم – در خیار تأخیر ثمن
ماده 400:اگر ابتدا مدت خیار ذکر نشده باشد ابتداي آن از تاریخ عقد محسوب است و الا تابع قرارداد متعاملین است.
ماده 399:در عقد بیع ممکن است شرط شود که در مدت معین براي بایع یا مشتري یا هر دو یا شخص خارجی اختیار فسخ معامله باشد.
ماده 398:اگر مبیع، حیوان باشد مشتري تا سه روز از حین عقد اختیار فسخ معامله را دارد. سوم – در خیار شرط
ماده 397:هر یک از متبایعین، بعد از عقد، فیالمجلس و مادام که متفرق نشده اند اختیار فسخ معامله را دارند. دوم – در خیار حیوان