ماده 1335:توسل به قسم وقتی ممکن است که دعواي مدنی نزد حاکم به موجب اقرار یا شهادت یا علم قاضی بر مبناي اسناد یا امارات، ثابت نشده باشد، در این صورت مدعی میتواند حکم به دعواي خود را که مورد انکار مدعیعلیه است، منوط به قسم او نماید.
ماده 1334:در مورد ماده 1283 کسی که اقرار کرده است میتواند نسبت به آن چه که مورد ادعاي اوست از طرف مقابل تقاضاي قسم کند .مگر این که مدرك دعواي مدعی، سند رسمی یا سندي باشد که اعتبار آن در محکمه محرز شده است.
ماده 1333:در دعواي بر متوفی در صورتی که اصل حق ثابت شده و بقاي آن در نظر حاکم ثابت نباشد حاکم میتواند از مدعی بخواهد که بر بقاي حق خود قسم یاد کند .در این مورد کسی که از او مطالبه قسم شده است نمیتواند قسم را به مدعی علیه رد کند. حکم این ماده […]
ماده 1332:قسم فقط نسبت به اشخاصی که طرف دعوي بودهاند و قائممقام آنها، مؤثر است.
ماده 1331:قسم، قاطع دعوا است و هیچ گونه اظهاري که منافی با قسم باشد از طرف پذیرفته نخواهد شد.
ماده 1330:تقاضاي قسم قابل توکیل است و وکیل در دعوي میتواند طرف را قسم دهد لیکن قسم یادکردن قابل توکیل نیست و وکیل نمیتواند به جاي موکل قسم یاد کند.
دادگاه میتواند نظر به اهمیت موضوع دعوي و شخصیت طرفین و اوضاع و احوال مؤثر مقرر دارد که قسم با تشریفات خاص مذهبی یاد شود یا آن را به نحو دیگري تغلیظ نماید. تبصره :چنان چه کسی که قسم به او متوجه شده تغلیط را قبول نکند و قسم بخورد، ناکل محسوب نمیشود.
ماده 1328 :کسی که قسم متوجه او شده است در صورتی که بطلان دعوي طرف را اثبات نکند یا باید قسم یاد نماید یا قسم را به طرف دیگر رد کند و اگر، نه قسم یاد کند و نه آن را به طرف دیگر رد نماید با سوگند مدعی به حکم حاکم، مدعیعلیه نسبت به […]
ماده 1327:مدعی یا مدعیعلیه در مورد دو ماده قبل در صورتی میتواند تقاضاي قسم از طرف دیگر نماید که عمل یا موضوع دعوا منتسب به شخص آن طرف باشد .بنابراین در دعاوي برصغیر و مجنون نمیتوان قسم را بر ولی یا وصی یا قیم متوجه کرد مگر نسبت به اعمال صادره از شخص آنها آن […]