ماده 456:تمام انواع خیار در جمیع معاملات لازمه ممکن است موجود باشد مگر خیار مجلس و حیوان و تأخیر ثمن که مخصوص بیع است.
ماده 455:اگر پس از عقد بیع، مشتري تمام یا قسمتی از مبیع را متعلق حق غیر قرار دهد مثل این که نزد کسی رهن گذارد، فسخ معامله موجب زوال حق شخص مزبور نخواهد شد مگر این که شرط خلاف شده باشد.
ماده 454:هر گاه مشتري مبیع را اجاره داده باشد و بیع فسخ شود اجاره باطل نمیشود مگر این که عدم تصرفات ناقله در عین و منفعت بر مشتري صریحاً یا ضمناً شرط شده که در این صورت اجاره باطل است.
ماده 453:در خیار مجلس و حیوان و شرط اگر مبیع بعد از تسلیم و در زمان خیار بایع یا متعاملین، تلف یا ناقص شود بر عهدهي مشتري است و اگر خیار، مختص مشتري باشد تلف یا نقص به عهده بایع است.
ماده 452:اگر متعاملین هر دو خیار داشته باشند و یکی از آنها امضا کند و دیگري فسخ نماید معامله منفسخ میشود.
ماده 450:تصرفاتی که نوعاً کاشف از رضاي به معامله باشد امضاي فعلی است، مثل آن که مشتري که خیار دارد با علم به خیار، مبیع را بفروشد یا رهن بگذارد.
ماده 447:هر گاه شرط خیار براي شخصی غیر از متعاملین شده باشد منتقل به ورثه نخواهد شد.