ماده 546:مضاربه عقدي است که به موجب آن احد متعاملین سرمایه میدهد با قید این که طرف دیگر با آن تجارت کرده و در سود آن شریک باشند .صاحب سرمایه، مالک و عامل، مضارب نامیده میشود.
ماده 545:قررات راجعه به مزارعه که در مبحث قبل ذکر شده است درمورد عقد مساقات نیز مرعی خواهد بود مگر این که عامل نمیتواند بدون اجازهي مالک، معامله را به دیگري واگذار یا با دیگري شرکت نماید. فصل ششم – در مضاربه
ماده 544:در هر مورد که مساقات باطل باشد یا فسخ شود تمام ثمره، مال مالک است و عامل مستحق اجرتالمثل خواهد بود.
ماده 543:مساقات معاملهاي است که بین صاحب درخت و امثال آن با عامل در مقابل حصهي مشاع معین از ثمره واقع میشود و ثمره اعم است از میوه و برگ گل و غیر آن
ماده 542:خراج زمین به عهدهي مالک است مگر این که خلاف آن شرط شده باشد .سایر مخارج زمین بر حسب تعیین طرفین یا متعارف است. مبحث دوم – در مساقات
ماده 541:عامل میتواند براي زراعت اجیر بگیرد یا با دیگري شریک شود ولی براي انتقال معامله یا تسلیم زمین به دیگري، رضاي مزارع لازم است.
ماده 539:هر گاه مزارعه بعد از ظهور ثمره فسخ شود هر یک از مزارع و عامل به نسبتی که بین آنها مقرر بوده شریک در ثمره هستند لیکن از تاریخ فسخ تا برداشت حاصل هر یک به اخذ اجرتالمثل زمین و عمل و سایر مصالح الاملاك خود که به حصه مقرر به طرف دیگر تعلق […]
ماده 538:هر گاه مزارعه در اثناي مدت، قبل از ظهور ثمره، فسخ شود، حاصل، مال مالک بذر است و طرف دیگر مستحق اجرتالمثل خواهد بود.
ماده 537:هر گاه در عقد مزارعه، زرع معینی قید شده باشد و عامل غیر آن را زرع نماید مزارعه باطل و بر طبق ماده 533 رفتار میشود.
ماده536:هر گاه عامل به طور متعارف مواظبت در زراعت ننماید و از این حیث، حاصل کم شود یا ضرر دیگر متوجه مزارع گردد عامل، ضامن تفاوت خواهد بود.