ماده 148:هر کس مال مباحی را با رعایت قوانین مربوط به آن حیازت کند مالک آن میشود.
ماده 145:احیاکننده باید قوانین دیگر مربوط به این موضوع را از هر حیث رعایت نماید. باب دوم – در حیازت مباحات
ماده143:هر کس از اراضی موات و مباحه قسمتی را به قصد تملک احیا کند مالک آن قسمت میشود.
ماده142:شروع در احیا از قبیل سنگ چیدن اطراف زمین یا کندن چاه و غیره، تحجیر است و موجب مالکیت نمیشود ولی براي تحجیرکننده ایجاد حق اولویت در احیا مینماید.
ماده 141:مراد از احیاي زمین آن است که اراضی موات و مباحه را به وسیلهي عملیاتی که در عرف، آباد کردن محسوب است از قبیل زراعت، درختکاري، بنا ساختن و غیره قابل استفاده نمایند.
ماده 147:هر کس مال مباحی را با رعایت قوانین مربوط به آن حیازت کند مالک آن میشود.
ماده 140:تملک حاصل میشود: 1- به احیا اراضی موات و حیازت اشیا مباحه2- به وسیلهي عقود و تعهدات3- به وسیلهي اخذ به شفعه4- به ارثباب اول – در احیاي اراضی موات و مباحه.
ماده 138:حریم در حکم ملک صاحب حریم است و تملک و تصرف در آن که منافی باشد با آن چه مقصود از حریم است بدون اذن از طرف مالک، صحیح نیست و بنا بر این کسی نمیتواند در حریم چشمه و یا قنات دیگري چاه یا قنات بکند ولی تصرفاتی که موجب تضرر نشود جایز […]