ماده 597:تقسیم ملک از وقف جایز است ولی تقسیم مال موقوفه بین موقوفعلیهم جایز نیست.
ماده 596:در صورتی که اموال مشترك متعدد باشد قسمت اجباري در بعضی از آنها ملازم با تقسیم باقی اموال نیست.
ماده 595:هر گاه تقسیم متضمن افتادن تمام مال مشترك یا حصهي یک یا چند نفر از شرکا از مالیت باشد تقسیم ممنوع است اگر چه شرکا تراضی نمایند.
ماده 594:هر گاه قنات مشترك یا امثال آن خرابی پیدا کرده و محتاج به تنقیه و تعمیر شود و یک یا چند نفر از شرکا بر ضرر شریک یا شرکاي دیگر از شرکت در تنقیه یا تعمیر امتناع نمایند شریک یا شرکاي متضرر میتوانند به حاکم رجوع نمایند در این صورت اگر ملک قابل تقسیم […]
ماده 593:ضرري که مانع از تقسیم میشود عبارت است از نقصان فاحش قیمت به مقداري که عادتاً قابل مسامحه نباشد.
ماده 592:هر گاه تقسیم براي بعضی از شرکا مضر و براي بعض دیگر بیضرر باشد در صورتی که تقاضا از طرف متضرر باشد طرف دیگر اجبار میشود و اگر بر عکس تقاضا از طرف غیرمتضرر بشود شریک متضرر اجبار بر تقسیم نمیشود.
ماده 591:هر گاه تمام شرکا به تقسیم مال مشترك راضی باشند تقسیم به نحوي که شرکا تراضی نمایند به عمل میآید و در صورت عدم توافق بین شرکا، حاکم اجبار به تقسیم میکند ٦٩مشروط بر این که تقسیم مشتمل بر ضرر نباشد که در این صورت اجبار جایز نیست و تقسیم باید به تراضی باشد.
ماده 590:در صورتی که شرکا بیش از دو نفر باشند ممکن است تقسیم فقط به نسبت سهم یک یا چند نفر از آنها به عمل آید و سهام دیگران به اشاعه باقی بماند.
ماده 589 :هر شریکالمال میتواند هر وقت بخواهد تقاضاي تقسیم مال مشترك را بنماید مگر در مواردي که تقسیم به موجب این قانون ممنوع یا شرکا به وجه ملزمی ملتزم بر عدم تقسیم شده باشند.
ماده 587:شرکت به یکی از طرق ذیل مرتفع میشود: 1- در صورت تقسیم؛2- در صورت تلف شدن تمام مال شرکت. ماده 588در موارد ذیل، شرکا، مأذون در تصرف اموال مشترکه نمیباشند: 1- در صورت انقضاي مدت مأذونیت یا رجوع از آن در صورت امکان رجوع؛2- در صورت فوت یا محجور شدن یکی از شرکا. مبحث […]