ماده 1127:هر گاه شوهر بعد از عقد مبتلا به یکی از امراض مقاربتی گردد زن حق خواهد داشت که از نزدیکی با او امتناع نماید و امتناع به علت مزبور مانع حق نفقه نخواهد بود.
ماده 1126:هر یک از زوجین که قبل از عقد عالم به امراض مذکوره در طرف دیگر بوده بعد از عقد حق فسخ نخواهد داشت.
ماده 1125:جنون و عنن در مرد هر گاه بعد از عقد هم حادث شود موجب حق فسخ براي زن خواهد بود.
ماده 1124:عیوب زن در صورتی موجب حق فسخ براي مرد است که عیب مزبور در حال عقد وجود داشته است.
ماده 1123:عیوب ذیل در زن موجب حق فسخ براي مرد خواهد بود: 1- قرن؛2- جذام؛3- برص4- افضا؛5- زمینگیري؛6- نابینایی از هر دو چشم
ماده 1122:عیوب ذیل در مرد موجب حق فسخ براي زن خواهد بود: 1- خصا؛2- عنن به شرط این که ولو یک بار عمل زناشویی را انجام نداده باشد؛3- مقطوع بودن آلت تناسلی به اندازهاي که قادر به عمل زناشویی نباشد
ماده 1121:جنون هر یک از زوجین به شرط استقرار، اعم از این که مستمر یا ادواري باشد براي طرف مقابل موجب حق فسخ است.
ماده 1119:طرفین عقد ازدواج میتوانند هر شرطی که مخالف با مقتضاي عقد مزبور نباشد در ضمن عقد ازدواج یا عقد لازم دیگر بنمایند :مثل این که شرط شود هر گاه شوهر زن دیگر بگیرد یا در مدت معینی غایب شود یا ترك انفاق نماید یا بر علیه حیات زن سوءقصد یا سوءرفتاري نماید که زندگانی […]