ماده 94:صاحبان املاك میتوانند در ملک خود هر حقی را که بخواهند نسبت به دیگري قرار دهند در این صورت، کیفیت استحقاق، تابع قرارداد و عقدي است که مطابق آن، حق داده شده است .
ماده 92:هر کس میتواند با رعایت قوانین و نظامات راجعه به هر یک از مباحات، از آنها استفاده نماید. فصل سوم – در حق ارتفاق نسبت به ملک غیر و در احکام و آثار املاك، نسبت به املاك مجاورمبحث اول – در حق ارتفاق نسبت به ملک غیر.
ماده 91:در موارد ذیل منافع موقوفات عامه صرف بریات عمومیه خواهد شد: 1- در صورتی که منافع موقوفه، مجهولال مصرف باشد مگر این که قدر متیقنی در بین باشد. 2- در صورتی که صرف منافع موقوفه در مورد خاصی که واقف معین کرده است، متعذر باشد.مبحث سوم-در حق انتفاع از مباحات
ماده 89:هر گاه بعض موقوفه خراب یا مشرف به خرابی گردد به طوریکه انتفاع از آن ممکن نباشد، همان بعض، فروخته میشود مگر این که خرابی بعض، سبب سلب انتفاع قسمتی که باقیمانده است بشود، در این صورت تمام فروخته میشود.
ماده 88:بیع وقف در صورتی که خراب شود یا خوف آن باشد که منجر به خرابی گردد به طوري که انتفاع از آن ممکن نباشد در صورتی جایز است که عمران آن متعذر باشد یا کسی براي عمران آن حاضر نشود.
ماده 87:واقف میتواند شرط کند که منافع موقوفه مابین موقوفعلیهم به تساوي تقسیم شود یا به تفاوت و یا این که اختیار به متولی یا شخص دیگري بدهد که هر نحو مصلحت میداند تقسیم کند.
ماده 86:در صورتی که واقف ترتیبی قرار نداده باشد، مخارج تعمیر و اصلاح موقوفه و اموري که براي تحصیل منفعت لازم است بر حق موقوفعلیهم، مقدم خواهد بود.
ماده 85:بعد از آن که منافع موقوفه، حاصل، و حصهي هر یک از موقوفعلیهم معین شد، موقوفعلیه میتواند حصهي خود را تصرف کند اگر چه متولی اذن نداده باشد مگر این که واقف، اذن در تصرف را شرط کرده باشد.