ماده 306:اگر کسی اموال غایب یا محجور و امثال آنها را بدون اجازهي مالک یا کسی که حق اجازه دارد اداره کند باید حساب زمان تصدي خود را بدهد .در صورتی که تحصیل اجازه در موقع، مقدور بوده یا تأخیر در دخالت موجب ضرر نبوده است حق مطالبهي مخارجنخواهد داشت ولی اگر عدم دخالت یا […]
ماده 305:در مورد مواد فوق صاحب مال باید از عهدهي مخارج لازمه که براي نگاهداري آن شده است بر آید مگر در صورت علم متصرف به عدم استحقاق خود.
ماده 304:اگر کسی که چیزي را مِن غیر حق دریافت کرده است خود را محق میدانسته لیکن در واقع محق نبوده و آن چیز را فروخته باشد، معامله، فضولی و تابع احکام مربوطه به آن خواهد بود.
ماده 303:کسی که مالی را مِن غیر حق، دریافت کرده است ضامن عین و منافع آن است اعم از این که به عدم استحقاق خود عالم باشد یا جاهل.
ماده 302:اگر کسی که اشتباهاً خود را مدیون میدانست آن دین را تأدیه کند حق دارد از کسی که آن را بدون حق، اخذ کرده است استرداد نماید.
ماده 301:کسی که عمداً یا اشتباهاً چیزي را که مستحق نبوده است دریافت کند ملزم است که آن را به مالک تسلیم کند.
ماده 300:اگر مدیون، مالک مافیالذمهي خود گردد ذمهي او بري میشود، مثل این که اگر کسی به مورث خود مدیون باشد پس از فوت مورث، دین او به نسبت سهمالارث ساقط میشود. باب دوم – در الزاماتی که بدون قرارداد حاصل میشودفصل اول – در کلیات
ماده 299:در مقابل حقوق ثابتهي اشخاص ثالث، تهاتر مؤثر نخواهد بود و بنابراین اگر موضوع دین به نفع شخص ثالثی در نزد مدیون مطابق قانون توقیف شده باشد و مدیون بعد از این توقیف از دائن خود طلبکار گردد دیگر نمیتواند به استناد تهاتر، از تأدیهي مال توقیفشده امتناع کند. مبحث ششم – مالکیت مافیالذمه
ماده 298 :اگر فقط محل تأدیه دینین، مختلف باشد تهاتر وقتی حاصل میشود که با تأدیهي مخارج مربوط به نقل موضوع قرض از محلی به محل دیگر یا به نحوي از انحا، طرفین، حق تأدیه در محل معین را ساقط نمایند.
ماده 297:اگر بعد از ضمان، مضمونله به مضمونعنه مدیون شود، موجب فراغ ذمهي ضامن نخواهد شد.