ماده 518:مزارعه عقدي است که به موجب آن احد طرفین زمینی را براي مدت معینی به طرف دیگر میدهد که آن را زراعت کرده و حاصل را تقسیم کنند.
ماده 517:مفاد ماده 509 در مورد متصدیان حمل و نقل نیز مجري خواهد بود. فصل پنجم – در مزارعه و مساقاتمبحث اول – در مزارعه
ماده 517 :تعهدات متصدیان حمل و نقل اعم از این که از راه خشکی یا آب یا هوا باشد براي حفاظت و نگاهداري اشیایی که به آنها سپرده میشود همان است که براي امانتداران مقرر است بنابراین در صورت تفریط یا تعدي مسئول تلف یا ضایع شدن اشیایی خواهند بود که براي حمل به آنها […]
ماده 515:اگر کسی بدون تعیین انتهاي مدت، اجیر شود مدت اجاره محدود خواهد بود به مدتی که مزد از قرار آن معین شده است .بنابراین اگر مزد اجیر از قرار روز یا هفته یا ماه یا سالی فلان مبلغ معین شده باشد مدت اجاره محدود به یک روز یا یک هفته یا یک ماه یا […]
ماده 514 :خادم یا کارگر نمیتواند اجیر شود مگر براي مدت معینی یا براي انجام امر معینی.
ماده 513:اقسام عمدهي اجارهي اشخاص از قرار ذیل است: 1- اجارهي خدمه و کارگران از هر قبیل؛2- اجارهي متصدیان حمل و نقل اشخاص یا مالالتجاره، اعم از راه خشکی یا آب یا هوا. فقره اول – در اجاره خدمه و کارگر
ماده 512:در اجارهي اشخاص، کسی که اجاره میکند مستأجر و کسی که مورد اجاره واقع میشود اجیر و مالالاجاره، اجرت نامیده میشود.
ماده 511:حیوانی که مورد اجاره است باید براي همان مقصودي استعمال شود که قصد طرفین بوده است بنابراین حیوانی را که براي سواري اجاره داده شده است نمیتوان براي بارکشی استعمال نمود. مبحث سوم – در اجاره اشخاص.
ماده 510:در اجارهي حیوان لازم نیست که عین مستأجره، حیوان معینی باشد بلکه تعیین آن به نوع معینی کافی خواهد بود.
ماده 509 :در اجارهي حیوان ممکن است شرط شود که اگر موجر در وقت معین محمول را به مقصد نرساند مقدار معینی از مالالاجاره کم شود.