ماده 439 – اگر جهت اعاده دادرسي مغايرت دو حكم باشد، دادگاه پس از قبول اعاده دادرسي حكم دوم را نقض و حكم اول به قوت خود باقيخواهد بود.
ماده 438 – هرگاه پس از رسيدگي، دادگاه درخواست اعاده دادرسي را وارد تشخيص دهد، حكم مورد اعاده دادرسي را نقض و حكم مقتضي صادرمينمايد. درصورتي كه درخواست اعاده دادرسي راجع به قسمتي از حكم باشد، فقط همان قسمت نقض يا اصلاح ميگردد. اين حكم از حيثتجديدنظر و فرجام خواهي تابع مقررات مربوط خواهد بود.
ماده 437 – با درخواست اعاده دادرسي و پس از صدور قرار قبولي آن به شرح ذيل اقدام ميگردد:الف – چنانچه محكوم به غير مالي باشد اجراي حكم متوقف خواهد شد.ب – چنانچه محكوم به مالي است و امكان اخذ تأمين و جبران خسارت احتمالي باشد به تشخيص دادگاه از محكومله تأمين مناسب اخذ واجراي […]
ماده 436 – در اعاده دادرسي به جز آنچه كه در دادخواست اعاده دادرسي ذكر شده است، جهت ديگري مورد رسيدگي قرار نميگيرد.
ماده 435 – در دادخواست اعاده دادرسي مراتب زير درج ميگردد:1 – نام و نام خانوادگي و محل اقامت و ساير مشخصات درخواستكننده و طرف او.2 – حكمي كه مورد درخواست اعاده دادرسي است.3 – مشخصات دادگاه صادركننده حكم.4 – جهتي كه موجب درخواست اعاده دادرسي شده است.در صورتيكه درخواست اعاده دادرسي را وكيل تقديم […]
ماده 434 – دادگاهي كه دادخواست اعاده دادرسي طاري را دريافت ميدارد مكلف است آن را به دادگاه صادركننده حكم ارسال نمايد و چنانچهدلايل درخواست را قوي بداند و تشخيص دهد حكمي كه درخصوص درخواست اعاده دادرسي صادر ميگردد مؤثر در دعوا ميباشد، رسيدگي بهدعواي مطروحه را در قسمتي كه حكم راجع به اعاده دادرسي […]
ماده 433 – دادخواست اعاده دادرسي اصلي به دادگاهي تقديم ميشود كه صادركننده همان حكم بوده است و درخواست اعاده دادرسي طاري بهدادگاهي تقديم ميگردد كه حكم در آنجا بهعنوان دليل ابراز شده است.تبصره – پس از درخواست اعاده دادرسي طاري بايد دادخواست لازم ظرف سه روز به دفتر دادگاه تقديم گردد.
ماده 432 – اعاده دادرسي بر دو قسم است:الف – اصلي كه عبارتست از اين كه متقاضي اعاده دادرسي بهطور مستقل آن را درخواست نمايد.ب – طاري كه عبارتست از اين كه در اثناي يك دادرسي حكمي بهعنوان دليل ارائه شود و كسي كه حكم يادشده عليه او ابراز گرديده نسبت به آندرخواست اعاده دادرسي […]
ماده 431 – مفاد مواد (337) و (338) اين قانون در اعاده دادرسي نيز رعايت ميشود.
ماده 430 – هرگاه جهت اعاده دادرسي وجود اسناد و مداركي باشد كه مكتوم بوده، ابتداي مهلت از تاريخ وصول اسناد و مدارك يا اطلاع از وجودآن محاسبه ميشود. تاريخ يادشده بايد در دادگاهي كه بهدرخواست رسيدگي ميكند، اثبات گردد.