ماده 820:هر گاه معلوم شود که مبیع، حینالبیع معیوب بوده و مشتري ارش گرفته است شفیع در موقع اخذ به شفعه مقدار ارش را از ثمن کسر میگذارد .حقوق مشتري در مقابل بایع راجع به درك مبیع همان است که در ضمن عقد بیع، مذکور شده است.
ماده 819:نماآتی که قبل از اخذ به شفعه در مبیع حاصل میشود در صورتی که منفصل باشد مال مشتري و در صورتی که متصل باشد مال شفیع است ولی مشتري میتواند بنایی را که کرده یا درختی را که کاشته قلع کند.
ماده 818:مشتري نسبت به عیب و خرابی و تلفی که قبل از اخذ به شفعه در ید او حادث شده باشد ضامن نیست و همچنین است بعداز اخذ به شفعه و مطالبه، در صورتی که تعدي یا تفریط نکرده باشد.
ماده 718:در مقابل شریکی که به حق شفعه تملک میکند مشتري ضامن درك است نه بایع لیکن اگر در موقع اخذ به شفعه مورد شفعه هنوز به تصرف مشتري داده نشده باشد شفیع حق رجوع به مشتري نخواهد داشت.
ماده 816:اخذ به شفعه، هر معاملهاي را که مشتري قبل از آن و بعد از عقد بیع نسبت به مورد شفعه نموده باشد، باطل مینماید.
ماده 815:حق شفعه را نمیت وان فقط نسبت به یک قسمت از مبیع اجرا نمود .صاحب حق مزبور یا باید از آن صرف نظر کند یا نسبت به تمام مبیع اجرا نماید.
ماده 812:اگر مبیع، متعدد بوده و بعض آن قابل شفعه و بعض دیگر قابل شفعه نباشد حق شفعه را میتوان نسبت به بعضی که قابل شفعه است به قدر حصهي آن بعض از ثمن اجرا نمود.