ماده 1130:در صورتی که دوام زوجیت موجب عسر و حرج زوجه باشد، وي میتواند به حاکم شرع مراجعه و تقاضاي طلاق کند .چنان چه عسر و حرج مذکور در محکمه ثابت شود، دادگاه میتواند زوج را اجبار به طلاق نماید و در صورتی که اجبار میسر نباشد زوجه به اذن حاکم شرع طلاق داده میشود. […]
ماده 1129 :در صورت استنکاف شوهر از دادن نفقه و عدم امکان اجراي حکم محکمه و الزام او به دادن نفقه، زن میتواند براي طلاق به حاکم رجوع کند و حاکم شوهر را اجبار به طلاق مینماید .همچنین است در صورت عجز شوهر از دادن نفقه.
ماده 1128 :هر گاه در یکی از طرفین صفت خاصی شرط شده و بعد از عقد معلوم شود که طرف مذکور فاقد وصف مقصود بوده براي طرف مقابل حق فسخ خواهد بود خواه وصف مذکور در عقد تصریح شده یا عقد متبانیاً بر آن واقع شده باشد.
ماده 1127:هر گاه شوهر بعد از عقد مبتلا به یکی از امراض مقاربتی گردد زن حق خواهد داشت که از نزدیکی با او امتناع نماید و امتناع به علت مزبور مانع حق نفقه نخواهد بود.
ماده 1126:هر یک از زوجین که قبل از عقد عالم به امراض مذکوره در طرف دیگر بوده بعد از عقد حق فسخ نخواهد داشت.
ماده 1125:جنون و عنن در مرد هر گاه بعد از عقد هم حادث شود موجب حق فسخ براي زن خواهد بود.
ماده 1124:عیوب زن در صورتی موجب حق فسخ براي مرد است که عیب مزبور در حال عقد وجود داشته است.
ماده 1123:عیوب ذیل در زن موجب حق فسخ براي مرد خواهد بود: 1- قرن؛2- جذام؛3- برص4- افضا؛5- زمینگیري؛6- نابینایی از هر دو چشم
ماده 1122:عیوب ذیل در مرد موجب حق فسخ براي زن خواهد بود: 1- خصا؛2- عنن به شرط این که ولو یک بار عمل زناشویی را انجام نداده باشد؛3- مقطوع بودن آلت تناسلی به اندازهاي که قادر به عمل زناشویی نباشد
ماده 1121:جنون هر یک از زوجین به شرط استقرار، اعم از این که مستمر یا ادواري باشد براي طرف مقابل موجب حق فسخ است.