ماده 1199:نفقهي اولاد بر عهدهي پدر است پس از فوت پدر یا عدم قدرت او به انفاق به عهدهي اجداد پدري است با رعایت الاقربفالاقرب .در صورت نبودن پدر و اجداد پدري و یا عدم قدرت آنها نفقه بر عهدهي مادر است .هر گاه مادر هم زنده و یا قادر به انفاق نباشد با رعایت […]
ماده 1198:کسی ملزم به انفاق است که متمکن از دادن نفقه باشد یعنی بتواند نفقه بدهد بدون این که از این حیث در وضع معیشت خود دچار مضیقه گردد .براي تشخیص تمکن باید کلیهي تعهدات و وضع زندگانی شخصی او در جامعه در نظر گرفته شود.
ماده 1197:کسی مستحق نفقه است که ندار بوده و نتواند به وسیلهي اشتغال به شغلی وسایل معیشت خود را فراهم نماید.
ماده 1196:در روابط بین اقارب فقط اقارب نسبی در خط عمودي اعم از صعودي یا نزولی ملزم به انفاق یکدیگرند.
ماده 1195:احکام نفقهي زوجه همان است که به موجب فصل هشتم از باب اول کتاب هفتم مقرر شده و بر طبق همین فصل مقرر میشود.
ماده 1194:پدر و جد پدري و وصی منصوب از طرف یکی از آنان، ولی خاص طفل نامیده میشود.
ماده 1193:همین که طفل، کبیر و رشید شد از تحت ولایت خارج میشود و اگر بعداً سفیه یا مجنون شود قیمی براي او معین میشود.
ماده 1191 :اگر وصی منصوب از طرف ولی قهري به نگاهداري یا تربیت مولیعلیه و یا ادارهي امور او اقدام نکند یا امتناع از انجام وظایف خود نماید منعزل میشود.