ماده 3:قوانین جزایی ایران درباره کلیه اشخاصی که در قلمرو حاکمیت زمینی، دریایی و هوایی جمهوری اسلامی ایران مرتکب جرم شوند اعمال می شود مگر آنکه به موجب قانون ترتیب دیگری مقررشده باشد.
ماده 2:هر رفتاری اعم از فعل یا ترک فعل که در قانون برای آن مجازات تعیین شده است جرم محسوب می شود.
ماده 1:قانون مجازات اسلامی مشتمل بر جرائم و مجازات های حدود، قصاص، دیات و تعزیرات، اقدامات تأمینی و تربیتی، شرایط وموانع مسؤولیت کیفری و قواعد حاکم بر آنها است.
ماده 1335:توسل به قسم وقتی ممکن است که دعواي مدنی نزد حاکم به موجب اقرار یا شهادت یا علم قاضی بر مبناي اسناد یا امارات، ثابت نشده باشد، در این صورت مدعی میتواند حکم به دعواي خود را که مورد انکار مدعیعلیه است، منوط به قسم او نماید.
ماده 1334:در مورد ماده 1283 کسی که اقرار کرده است میتواند نسبت به آن چه که مورد ادعاي اوست از طرف مقابل تقاضاي قسم کند .مگر این که مدرك دعواي مدعی، سند رسمی یا سندي باشد که اعتبار آن در محکمه محرز شده است.
ماده 1333:در دعواي بر متوفی در صورتی که اصل حق ثابت شده و بقاي آن در نظر حاکم ثابت نباشد حاکم میتواند از مدعی بخواهد که بر بقاي حق خود قسم یاد کند .در این مورد کسی که از او مطالبه قسم شده است نمیتواند قسم را به مدعی علیه رد کند. حکم این ماده […]
ماده 1332:قسم فقط نسبت به اشخاصی که طرف دعوي بودهاند و قائممقام آنها، مؤثر است.
ماده 1331:قسم، قاطع دعوا است و هیچ گونه اظهاري که منافی با قسم باشد از طرف پذیرفته نخواهد شد.
ماده 1330:تقاضاي قسم قابل توکیل است و وکیل در دعوي میتواند طرف را قسم دهد لیکن قسم یادکردن قابل توکیل نیست و وکیل نمیتواند به جاي موکل قسم یاد کند.