ماده 106:مالک ملکی که مورد حقالارتفاق غیر است نمیتواند در ملک خود تصرفاتی نماید که باعث تضییع یا تعطیل حق مزبور باشد مگر با اجازهي صاحب حق.
ماده 105 :کسی که حقالارتفاق در ملک غیر دارد مخارجی که براي تمتع از آن حق، لازم شود به عهدهي صاحب حق میباشد مگر اینکه بین او و صاحب ملک، بر خلاف آن، قراري داده شده باشد
ماده 104:حقالارتفاق مستلزم وسایل انتفاع از آن حق نیز خواهد بود مثل این که اگر کسی حق شرب از چشمه یا حوض یا آبانبار غیر دارد حق عبور تا آن چشمه یا حوض و آبانبار هم براي برداشتن آب دارد.
ماده 103:هر گاه شرکاي ملکی، داراي حقوق و منافعی باشند و آن ملک مابین شرکا تقسیم شود هر کدام از آنها به قدر حصه، مالک آن حقوق و منافع خواهد بود مثل این که اگر ملکی داراي حق عبور در ملک غیر بوده و آن ملک که داراي حق است بین چند نفر تقسیم شود […]
ماده 102 :هر گاه ملکی کلاً یا جزئاً به کسی منتقل شود و براي آن ملک حقالارتفاقی در ملک دیگر یا در جزء دیگر همان ملک موجود باشد آن حق به حال خود باقی میماند مگر این که خلاف آن تصریح شده باشد.
ماده 101:هرگاه کسی از آبی که ملک دیگري است به نحوي از انحا، حق انتفاع داشته باشد، از قبیل دایر کردن آسیا و امثال آن، صاحب آن نمیتواند مجري را تغییر دهد به نحوي که مانع از استفادهي حق دیگري باش.
ماده 95:هر گاه زمین یا خانهي کسی مجراي فاضلاب یا آب باران زمین یا خانهي دیگري بوده است صاحب آن خانه یا زمین نمیتواند جلوگیري از آن کند مگر در صورتی که عدم استحقاق او معلوم شود.
ماده 92:هر کس میتواند با رعایت قوانین و نظامات راجعه به هر یک از مباحات، از آنها استفاده نماید. فصل سوم – در حق ارتفاق نسبت به ملک غیر و در احکام و آثار املاك، نسبت به املاك مجاورمبحث اول – در حق ارتفاق نسبت به ملک غیر.
ماده 89:هر گاه بعض موقوفه خراب یا مشرف به خرابی گردد به طوریکه انتفاع از آن ممکن نباشد، همان بعض، فروخته میشود مگر این که خرابی بعض، سبب سلب انتفاع قسمتی که باقیمانده است بشود، در این صورت تمام فروخته میشود.